ناخنهای پاتون میتونن بگن که آیا در معرض یه عامل نامرئی سرطان ریه بودید یا نه

یه گاز رادیواکتیو که تو فضاهای بسته گیر میفته، مسئول ۳ تا ۱۴ درصد از همه سرطانهای ریه است؛ و ناخنهای پای ما میتونن قرار گرفتن طولانیمدت ما در معرض این گاز رو فاش کنن. رادون، یه گاز بیرنگ و بیبو، دومین عامل اصلی سرطان ریه بعد از سیگار کشیدنه و با این حال، غیرسیگاریها
یه گاز رادیواکتیو که تو فضاهای بسته گیر میفته، مسئول ۳ تا ۱۴ درصد از همه سرطانهای ریه است؛ و ناخنهای پای ما میتونن قرار گرفتن طولانیمدت ما در معرض این گاز رو فاش کنن.
رادون، یه گاز بیرنگ و بیبو، دومین عامل اصلی سرطان ریه بعد از سیگار کشیدنه و با این حال، غیرسیگاریها و کسایی که گهگاهی سیگار میکشن، اغلب واجد شرایط غربالگری سرطان ریه نمیشن.
یه تیمی از دانشمندهای دانشگاه کلگری تو کانادا، یه راه غافلگیرکننده و ساده برای تشخیص قرار گرفتن طولانیمدت یه نفر در معرض رادون پیدا کردن، که ممکene به دکترا کمک کنه تا این گروه گمشده از آدمایی رو که در معرض خطر سرطان ریه هستن، شناسایی کنن، حتی اگه هیچوقت سیگار نکشیده باشن، به ندرت سیگار کشیده باشن یا مدتها پیش ترک کرده باشن.
ناخنهای پا یکی از «آرشیوهای» بدن ما از قرار گرفتن طولانیمدتمون در معرض سموم محیطی مثل رادون هستن. تو یه تحقیق اثبات مفهومی، این تیم بینرشتهای، به رهبری بیوشیمیست آرون گودارزی و فیزیکدان مایکل ویسر، نشون میدن که تیکههای ناخن پا، شاخصهای قابل اعتمادی از قرار گرفتن طولانیمدت در معرض رادون هستن.
اگه با تحقیقات بیشتر تأیید بشه، این میتونه به بیمارای تو گروههای نادیده گرفته شده ولی در معرض خطر کمک کنه تا به تشخیصهای بالقوه نجاتبخش سرطان ریه دسترسی پیدا کنن.
گودارزی توضیح میده: «بعد از اینکه رادون رو استنشاق میکنید، خیلی سریع به یه نوع خاصی از سرب رادیواکتیو تبدیل میشه. بدن شما با سرب رادیواکتیو ناشی از رادون، مثل همه سربهای دیگه رفتار میکونه و اون رو تو بافتهایی که به کندی میریزن، مثل پوست، مو و ناخن، ذخیره میکونه.»
ویسر میگه: «ما ایزوتوپهای سرب رو تو تیکههای ناخن پا آزمایش کردیم و ثابت کردیم که اونا میتونن به عنوان یه روش کمی برای فاش کردن قرار گرفتن در معرض رادون در طول عمر در سطح فردی، عمل کنن.»
برخلاف سابقه سیگار کشیدن، قرار گرفتن در معرض رادون چیزی نیست که یه بیمار بتونه به راحتی خودش گزارش بده. اغلب، آدما بیخبرن که اصلاً با این گاز روبرو شدن و قرار گرفتن در معرض، بسته به زمینشناسی محلی و نحوه ساخت و استفاده از فضاهای بسته، فرق میکونه.
مقررات ساختمانی برای رسیدگی به این موضوع وضع شده، ولی ممکene تو بعضی از کشورها اعمال نشن یا ممکene تو ساختمونهای قدیمیتر اجرا نشده باشن.
رادون (Rn) به طور طبیعی تو زمین تولید میشه و تو هوا آزاد میشه. تو فضاهای باز، به راحتی رقیق میشه، ولی تو داخل، میتونه به سرعت جمع بشه. این به خصوص تو ساختمونهایی با تهویه ضعیف و تو جاهای سرد، که تفاوت فشار میتونه رادون بیشتری رو از زمین به داخل فضاهای بسته بکشه، صادقه.
رادون همچنین میتونه تو آب حل بشه، جمع بشه و ازش آزاد بشه، مخصوصاً تو مناطق روستایی غنی از اورانیوم که آبهای زیرزمینی یه منبع مهمه. بعضی از مصالح ساختمانی هم به تجمع رادون تو داخل کمک میکنن، از جمله بتن سبک با شیل آلوم، فسفوژیپس و توف ایتالیایی.
این تیم مینویسه: «تو بعضی از مناطق با پتانسیل بالای رادون زمینشناسی، مثل کانادا، شیوههای ساختمانی مسکونی جدیدتر، به طور ناخواسته قرار گرفتن در معرض رادون رو بدتر کردن، در حالی که روندهای در حال تحول تو کار، برای بعضی از حرفهها، زمان سالانه صرف شده برای نفس کشیدن هوای داخل محیط مسکونی رو زیاد کرده.»
محققها با استفاده از روشهای فوقالعاده حساس، 210Pb، یه ایزوتوپ سرب که از تجزیه رادون به وجود میاد، رو تو ۳۹ تا از ۵۵ تا نمونه ناخن پایی که تحلیل کردن (۷۱ درصد) شناسایی کردن.
بزرگسالایی که به طور متوسط ۲۶.۵ سال، سطحهای بالای رادون رو تو خونههاشون استنشاق کرده بودن، حدود ۰.۲۹۸ فمتوگرم 210Pb به ازای هر نانوگرم سرب پایدار، تو تیکههای ناخن پاشون قفل شده بود.
در همین حال، ناخنهای پای کسایی که در طول سالها کمتر در معرض رادون بودن، فقط ۰.۰۷۵ فمتوگرم 210Pb به ازای هر نانوگرم سرب رو داشتن.
این یه تفاوت ۳۹۷ درصدیه: یه شاخص خیلی قوی که نشون میده تاریخچه قرار گرفتن شما در معرض رادون، واقعاً، تو ناخنهای پاتون نوشته شده.
چیزی که همچنین مفیده اینه که سطحهای بالای رادون هنوزم تا شش سال بعد از اینکه آدما تغییراتی رو تو خونههاشون برای کم کردن قرار گرفتن در معرض رادون بالا ایجاد کرده بودن، تو ناخنهای پاشون قابل تشخیص بود.
یه کارآزمایی تأییدی خیلی بزرگتر الان در حال انجامه تا مطمئن بشن این روش تو یه جمعیت خیلی وسیعتر و متنوعتر هم جواب میده. محققها دنبال ۱۰,۰۰۰ ساکن کانادایی هستن که حاضر باشن خونههاشون رو برای رادون آزمایش کنن و چند تا تیکه ناخن پا رو برای نمونهبرداری بفرستن.
گودارزی میگه: «این دادهها شواهدی رو تشکیل میدن که میتونه منجر به گنجوندن بیماران بیشتری، که سرطان ریهشون به خاطر دود تنباکو نیست، تو غربالگری و تشخیص زودهنگام بالقوه نجاتبخش بشه.»
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰